ISSN 1302 - 3543 English
Anasayfa  |  Künye   |  Haberler  |  İletişim

Hızlı Erişim







Es'ad Efendi (1847/1931) ve Tevhid Risâlesi’ndeki Vahdet-i Vücûd Görüşü
(Es’ad Efendi’s (1847/1931) And Understanding of Oneness of Being (Wahdat-i Wucud) in The Resala al Ahadiyya )

Yazar : Vahit Göktaş    
Türü : Telif
Baskı Yılı : 2008
Sayı : 21
Sayfa : 427-445


Özet
Bu makalede Muhammed Es’ad-ı Erbilî (1847/1931)’nin vahdet-i vücûd’la ilgili görüşleri ele alınmış-tır. Es’ad Efendi, Meclis-i Meşâyih reisliği yapmış, Cerîde-i Sûfiyye adlı derginin çıkarılmasına öncü-lük etmiş, Kelâmî Dergâhı’nda uzun yıllar şeyhlik görevi yapmış Nakşî ve Kâdîrî tarikatından icâzetli önemli bir mutasavvıftır. Onun vahdet-i vücûd’la ilgili görüşlerini, diğer eserlerinde de bulmakla birlikte; daha çok Evhadüddin Balyânî’ye ait Risâle-i Ehadiyye veya Tevhid Risâlesi olarak bilinen esere yapmış olduğu tercümeden tespit edebiliyoruz. Tıpkı diğer büyük sûfilerde olduğu gibi Es’ad Efendi’nin vahdet-i vücûd anlayışı da sadece ontolojik anlamda ileri sürülmüş bir vahdet düşüncesi değildir. Tasavvufî seyr u sülûk neticesi ulaşılabilen tecrübî bir düşüncedir. Es’ad Efendi vahdet-i vücûdu ele alırken tarîk-i sûfiyyede çalışıp nefsin basamaklarının aşılması gereğini ifade eder. “Nef-sini bilen Rabbini bilir” ifadesini bu bağlamda ele alır. Es’ad Efendi’nin vahdet-i vücûd düşüncesi diğer birçok mutasavvıfta olduğu gibi Allah’ın dışında gerçek ve mutlak anlamda hiçbir varlık gör-meme temeli üzerine oturmaktadır. O’na göre “Rabbini bilen” yani mârifetullaha ulaşan insanlar Allah’ın “işiten kulağı, gören gözü” olurum dediği insanlar sınıfına girerler. Her şeyiyle veraset-i enbiya hükmüyle “ve mâ yantiku ani’l hevâ” “ve mâ rameyte iz rameyte ve lâkinnallahe ramâ” âyetlerindeki sırra mazhar olurlar.

Anahtar Kelimeler
Es’ad Erbilî, Vahdet, Vahdet-i Vücûd, Risâle-i Ehadiyye, Tevhid Risâlesi

Abstract
This article studies the opinions of Muhammed Es'ad Arbili (1847/1931) on Oneness of Being. Es’ad Efendi is a prominent Sufi who acted as the chairman of Majlis al Mashayih, lead the publishing of the journal named Jarida al-Sufiyya, acted as the master (sheikh) of Kelami Dergah, and who has spiritual authority both from Naqshi and Qadiri Sufi paths. Whereas we can find his opinions on wahdet al-wucud in his other works, we can principally establish these opinions from the translation he did of Resale al-Ahadiyya which is written by Evhaduddin Balyani. Es’ad Efendi’s opinion of oneness of being is not solely an opinion of wahdet in ontological terms. It is an opinion that could be reached as a result of spiritual journal (sayr al suluk) in Sufism. While explaining the oneness of being, Es’ad Efendi expresses that one should work in the sufi path and progress through the stag-es of self (nafs). He assesses the expression “Whoever Knows Himself, Knows His Lord" within this regard. Es’ad Efendi’s understanding of oneness of being is based on seeing no existence except Allah, as in the case of many other Sufis. According to him, those who “know their Lord”, are included in the group of people for whom Allah has said to be their “ears which they hear with, eyes which they see with”. They are characterized as the inheritors of the prophecy, reflecting the secret in the Quranic verses: “Wa ma yantiqu an al hawa” and “Wa ma ramayta idh ramayta wa lakinnallaha rama”.

Keywords
Es’ad Arbili, Oneness (Wahdet), Oneness of Being (Wahdet al Wucud), Resale al Ahadiyya (Tevhid Risâl

Gelişmiş Arama


Duyurular




Adres :İstanbul Tasavvuf Araştırmaları Merkezi (İSTAM)
Telefon : Faks :
Eposta :

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri